Όταν τον γνώρισες, ο χρόνος έμοιαζε να μην υπάρχει. Να μην υπάρχει όπως τον ξέρουμε εδώ στη Γη, σκληρό, αμείλικτο, γραμμικό, με αρχή, μέση και τέλος. Ήταν σαν οι στιγμές να αψηφούσαν τον γραμμικό χρόνο – καθεμία έμοιαζε να κρατάει για πάντα. Τόση δύναμη έχει ο έρωτας.
Έχεις ποτέ φτάσει να σκέφτεσαι ότι “το πάθος στις σχέσεις είναι μόνο στην αρχή”, “οι σχέσεις μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα με τα παιδιά”, “οι σχέσεις είναι δύσκολες” ή “οι σχέσεις πονάνε”; Αν κουνάς το κεφάλι σου καταφατικά τώρα που διαβάζεις αυτές τις γραμμές, σίγουρα θα έχεις ζήσει κάποια εμπειρία που να “δικαιολογεί” αυτές τις σκέψεις. Μπορεί να είναι έτσι τα πράγματα γύρω σου αλλά έχεις και επιλογή: αυτή του να μην είναι μόνο έτσι!
«Κουράστηκα να δίνω μόνο εγώ τα πάντα στις σχέσεις μου», είπε μια κοπέλα στο σεμινάριο της προηγούμενης εβδομάδας. Κάποια άλλη κοπέλα από την άλλη πλευρά της αίθουσας κούνησε κι εκείνη το κεφάλι. Ξαφνιάστηκαν κι οι δύο στην ερώτηση: «Είσαι σίγουρη πως “τα πάντα” που του δίνεις είναι αυτά που έχουν πραγματική αξία και ικανοποιούν τις πραγματικές σας ανάγκες;».
Ο Strategic Intervention Coach, Μιχάλης Χριστοδούλου, μοιράζεται τη δική του εμπειρία για το πώς μια στιγμή συνειδητοποίησης άλλαξε ολόκληρη τη ζωή του (και τις σχέσεις του).