Φαντάσου να είχες στη ζωή σου έναν άνθρωπο που θα περίμενε στη γωνία για να εντοπίσει και το παραμικρό σου στραβοπάτημα. Που με την πρώτη λάθος κίνηση θα ερχόταν σε απόσταση αναπνοής, θα σε κοιτούσε βαθιά μέσα στα μάτια και θα εκτόξευε κατά πάνω σου κατηγορίες και επικρίσεις. Που τις στιγμές που θέλεις όσο τίποτα άλλο μια αγκαλιά, εκείνες ακριβώς θα έβρισκε να σου θυμίσει όλα σου τα σφάλματα.
Αν ήταν μια φίλη, θα την είχες διώξει από τη ζωή σου εδώ και καιρό.
Μα συνήθως δεν είναι μια φίλη ούτε ένας (προφανώς) λάθος σύντροφος. Αλίμονο, είναι ένα πρόσωπο ακόμα πιο κοντινό.
Για εμένα ήμουν εγώ και για εσένα (ίσως) είσαι εσύ.