Θα είμαι ειλικρινής: αυτή η φωτό δεν αντιπροσωπεύει την beauty ρουτίνα μου πριν φύγω για το ρεβεγιόν της Πρωτοχρονιάς. Συνήθως ρίχνω βιαστικά στο βραδινό τσαντάκι το κραγιόν μου και πάντα μα πάντα μετανιώνω που δεν ασχολήθηκα λίγο νωρίτερα, να πάρω μαζί μου ένα-δυο ακόμα προϊόντα γιατί, όπως και να το κάνεις, η ευτυχία από μόνη της δεν φτάνει για να μείνεις λαμπερή καθώς περνάνε οι ώρες και πίνεις, τρώς, χορεύεις. Φέτος, αποφάσισα να οργανωθώ εγκαίρως. Ιδού τι θα πάρω μαζί μου:
Το 2017 το περιμένω – άλλες στιγμές με αισιοδοξία, άλλες με επιφυλακτικότητα, πιο συγκρατημένα. Τις αγαπώ αυτές τις μέρες των γιορτών που είναι πασπαλισμένες με χρυσόσκονη, αλλά είναι φορές που τα «δύσκολα» δεδομένα μού κόβουν τα φτερά. Αναρωτιέμαι, όμως, όταν ξεκινάω συγκρατημένα, πόσες πιθανότητες έχω να πετάξω;
Αν κουβαλάω στην πλάτη μου τις δυσκολίες του 2016, με τι δύναμη θ’ ανοίξω τα φτερά μου το 2017;
Αν ψάχνεις ακόμα τι να βάλεις στο ρεβεγιόν, το outfit που σου προτείνουμε ισορροπεί ιδανικά ανάμεσα στο μινιμαλισμό και το glam. Και, σίγουρα, κλέβει τις εντυπώσεις.
Κάποιοι λένε ότι η ουσία ολόκληρης της ζωής μας είναι να βιώνουμε χαρά. Άλλοι ότι η χαρά ανεβάζει τη δόνησή μας τόσο πολύ ώστε μας συνδέει με την ίδια τη δημιουργική δύναμη στο σύμπαν. Σχεδόν όλοι γύρω μας, όμως, ομολογούν πως οι καταστάσεις τους έχουν φέρει σε τέτοιο σημείο ώστε να έχουν πολύ καιρό να νιώσουν χαρούμενοι.
Αν κάπως έτσι αισθάνεσαι και εσύ, κάνε ένα δώρο στον εαυτό σου: με δεδομένο πως το άγχος και η ανησυχία δεν σε οδηγούν πουθενά, διάλεξε να βλέπεις το ποτήρι μισογεμάτο και άρχισε να φέρνεις τη χαρά στη ζωή σου – ένα βήμα τη φορά. Σου φαίνεται αδύνατο; Κι όμως, υπάρχει τρόπος και μάλιστα… το επιβεβαιώνει και η επιστήμη!
Αν νιώθεις την επιδερμίδα σου να “τραβάει” από το κρύο ή/και την αφυδάτωση, και υπάρχει στην κουζίνα σου αβοκάντο τότε δεν έχεις παρά να φτιάξεις αυτή την εκπληκτική φυσική μάσκα που θα ανακουφίσει και θα αναζωογονήσει το πρόσωπό σου!
Μια χειμωνιάτικη νύχτα, χιόνι σκέπασε το Παρίσι και ο Χένρι βρέθηκε αποκλεισμένος στο μαγαζί του. Η ώρα περνούσε, όμως το χιόνι δεν σταματούσε να πέφτει και μέσα στο μαγαζί το σκοτάδι γινότανε όλο και πιο πυκνό και παγωμένο.
Ξαφνικά, κάποιος ψιθύρισε το όνομά του: “Χένρι!”. Στην αρχή, νόμιζε πως ήταν το σφύριγμα του αέρα, όμως η φωνή επέμενε: “Χένρι, κοίτα εδώ!”…