Κάθε καλοκαίρι, με την μέρα της αναχώρησης για ένα αγαπημένο ελληνικό νησί να πλησιάζει, αναδύεται από τη μνήμη μου ένα γαλλικό ποίημα, το “Le roi de l’ île” (“Ο βασιλιάς του νησιού”). Στις στροφές του, ο ποιητής, μυθιστοριογράφος αλλά και δημοσιογράφος Georges-Emmanuel Clancier, αναρωτιόταν ποιος είναι ή θα μπορούσε να είναι ο «βασιλιάς του νησιού»: «Είναι ένα κοχύλι;», «Είναι ένα καράβι;» , «Είναι ένα γυμνό πόδι;»… Μήπως «μια σιωπή», «το καλοκαίρι» ή «ο έρωτας»; Σ’ ένα προσωπικό, νοητικό παιχνίδι προσπαθώ λοιπόν κι’ εγώ αυτοσχεδιάζοντας να μαντέψω ποιος είναι, ποιος θα μπορούσε να είναι ο βασιλιάς του νησιού; Φέτος, πολύ πριν πλησιάσει η μέρα για το ταξίδι στο νησί, έχοντας επισκεφτεί την έκθεση «Θερισμός» στην Eleni Marneri Galerie και αντικρύζοντας τα υπέροχα, ψάθινα καπέλα της Λίζας Σαρηγιαννίδου, το αποφάσισα: Ο βασιλιάς του νησιού είναι ένα ψάθινο καπέλο!
