Για πόσα πράγματα που θα βρεις αύριο στο δρόμο σου ανησυχείς; Για πόσα άλλα από το χθες σου μετανιώνεις; Πόσα σε θυμώνουν, σε στεναχωρούν και σου προκαλούν στρες σήμερα; Και πόσα από αυτά αληθινά αξίζουν να σου ροκανίζουν την καρδιά και το μυαλό μέρα νύχτα;
Λένε πως ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός. Στην περίπτωση όμως μιας τραυματικής παιδικής ηλικίας, ο χρόνος από μόνος του δεν αρκεί για να γιατρέψει τον συναισθηματικό πόνο, τις πληγές που κουβαλάμε στην ψυχή μας ως ενήλικες και που, με τον πιο ύπουλο τρόπο, μάς μπλοκάρουν από το να εξελιχθούμε στον καλύτερο εαυτό μας και να βρούμε την Ευτυχία, όπως ο καθένας μας την εννοεί.
Στο σεμινάριο “Το Παιδικό Τραύμα: Μια ιστορία με Happy End” που διοργανώνεται στην Αμάλθεια, στις 21 & 22 Απριλίου, η Σύμβουλος NLP Βίκυ Τσουλουχοπούλου- Λίγγρη θα μάς πάρει από το χέρι και θα μάς δείξει τον τρόπο να κοιτάξουμε κατάματα όλα τα συναισθηματικά τραύματα που κουβαλάμε από την παιδική μας ηλικία, να τα επουλώσουμε και να κάνουμε το απαραίτητο restart την ευτυχισμένη ζωή που λαχταράμε – και δικαιούμαστε!
Αν είσαι απλά τυχερός, τους έχεις συναντήσει. Αν είσαι πολύ τυχερός, τους έχεις στη ζωή σου, πραγματικά κοντά σου. Μα, αν έχεις καρδιά και μάτια ανοιχτά, θα συνειδητοποιήσεις ότι βρίσκονται παντού γύρω σου, ζεστοί, αληθινοί, γεμάτοι αγάπη. Είναι οι άνθρωποι που φέρουν το φως. Και που εργάζονται συνειδητά ώστε αυτό το φως να φέξει το δρόμο και για τους υπόλοιπους.
Αυτό το κείμενο ήρθε σαν φυσική συνέχεια του προηγούμενου που ανέβηκε στο αγαπημένο Kiss Laurenne. Την ημέρα που η Ιλιάδα ανέβασε το «Η ερώτηση που σε παγιδεύει στον αρνητισμό (και πώς να την αποφύγεις)», είχα μόλις μπει στο 9ο κεφάλαιο του Feel The Fear and Do it Anyway της Susan Jeffers, το οποίο οι εκδόσεις Διόπτρα συστήνουν στο ελληνικό κοινό ως «έναν οδηγό για να σταματήσουμε τις αρνητικές σκέψεις και να εκπαιδεύσουμε το μυαλό μας να σκέφτεται θετικά». Γι’ αυτό το βιβλίο θα γράψω ξανά, γιατί είναι ένας αληθινός θησαυρός, αλλά σήμερα θα σταθώ σε αυτό το ένα εργαλείο που η Jeffers προτείνει όταν τα πλάνα μας ανατρέπονται, όταν έρχονται τα δύσκολα, όταν οι εξελίξεις μάς τραβούν προς την αντίθετη κατεύθυνση από αυτή που θέλουμε, όταν μας συμβαίνουν όλα εκείνα τα στραβά που μας κάνουν να αναρωτιόμαστε «γιατί;»…
Πιάσε το χέρι μου κι έλα να βγούμε από την κινούμενη άμμο της αρνητικής ενέργειας. Το ξέρω, νιώθεις παγιδευμένη. Κι εγώ έτσι νιώθω.
Προσπαθούμε να κινήσουμε τα πόδια, αλλά έχουν εγκλωβιστεί σαν σε έναν αόρατο αλλά πανίσχυρο κύκλο που έχει χαραχτεί γύρω μας. Οι ώμοι γέρνουν, τα γόνατα λυγίζουν, το κεφάλι σκύβει κάθε φορά που τα πόδια βουλιάζουν ενώ προσπαθούν μάταια να κινηθούν, να βγουν από τον κύκλο.
Μα δεν είναι μόνο το βάρος στο σώμα που είναι ασήκωτο.
Η καρδιά βουλιάζει κι εκείνη κάθε μέρα που περνάει. Σφίγγεται, πετρώνει, αλλά ματώνει δίχως τέλος. Πονάει πολύ.
Ο νους μοιάζει να έχει παραλύσει. Διαγράφει τους δικούς του κύκλους, ρωτώντας ξανά και ξανά τη μόνη ερώτηση που μας ρουφά όλο και πιο κάτω, όλο και πιο πολύ, στην αρνητική ενέργεια, τα πτωτικά συναισθήματα και την ακινησία.
«Γιατί;».
Αν θέλεις τα όνειρά σου να μείνουν για πάντα εικόνες στο μυαλό σου, μην πας στο Unleash the Power Within (UPW) του Tony Robbins.
Γιατί εκεί εγώ (ξανα)θυμήθηκα τι ονειρεύομαι για μένα, όσους αγαπώ και τον κόσμο ολόκληρο και έφυγα με ένα πλάνο δράσης που ήδη, δύο εβδομάδες μετά, με πηγαίνει κάθε μέρα όλο και πιο κοντά στα όνειρά μου.