Πόσο συχνά καταφεύγεις στο delivery ενώ λαχταράς ένα σπιτικό, νόστιμο φαγητό; Για ένα μεγάλο διάστημα της ζωής μου αυτή ήταν η δική μου καθημερινότητα: επιστρέφοντας από τη δουλειά, πεινασμένη, το μόνο που είχα στο μυαλό μου ήταν να βγάλω τα παπούτσια μου και να χαλαρώσω – ούτε συζήτηση να μπω στην κουζίνα για μαγειρική, παρότι την λατρεύω.
Εδώ και μέρες, νύχτες δηλαδή, σκέφτομαι το καλοκαίρι μου. Μιλάω για ένα καλοκαίρι διαφορετικό από τα όσα προηγήθηκαν, και φυσικά κάπως διαφορετικό από αυτό που διανύουμε. Δε ζητάω πολλά, το γνωστό σπίτι πάνω στο κύμα σε ένα ξερό κυκλαδονήσι, την ‘παραλία μου’, μια αιώρα και το εκάστοτε βιβλίο του Ν.Καζαντζάκη για να μπει και αυτό με τη σειρά του, στο ‘τέλειο καλοκαίρι’ μου και βαθειά στην ψυχή μου. Δεν ξέρω, αυτά ίσως αρκούν, μπορεί και όχι όμως.
Το Κυριακάτικο τραπέζι είναι αγάπη, χαρά, δημιουργία, αναμνήσεις… Από ένα απλό φαγητό για δύο μέχρι ένα γεύμα για την οικογένεια ή/και για φίλους, το τραπέζι της Κυριακής λειτουργεί σαν ένας “φορτιστής” της ψυχής με θετική ενέργεια, αυτή που δίνουμε και παίρνουμε από τους ανθρώπους που αγαπάμε και μας αγαπούν, την αληθινή περιουσία μας.
Μπορεί να μην μπαίνω στην κουζίνα κάθε Κυριακή, όμως όταν το κάνω, έχω πάντα δίπλα μου τις δοκιμασμένες συνταγές της γιαγιάς μου, ανάμεσά τους και ο μουσακάς της – σταθερή αξία νοστιμιάς! Ομολογώ πως για χρόνια δεν άλλαζα ούτε τελεία στη συνταγή της, μέχρι εκείνη την Κυριακή που είδα τον μουσακά… αλλιώς.
Το να ζεις σαν βασίλισσα δεν είναι απαραιτήτως θέμα χρημάτων. Αυτό που έχει τη μεγαλύτερη σημασία είναι όταν κοιτάζεσαι στον καθρέφτη να βλέπεις μια βασίλισσα, να σε αγαπάς και να σε φροντίζεις, να αφιερώνεις χρόνο στον εαυτό σου – και, αν δεν έχεις χρόνο, να κάνεις έξυπνες επιλογές που θα σου κάνουν καλό.
Κάθε φορά που πηγαίνω σπίτι της, κατευθύνομαι σαν υπνωτισμένη στην κουζίνα της γιατί ξέρω πως θα έχει έτοιμη την επόμενη “αμαρτία” στην οποία θα βουτήξω με όλο μου το είναι- όπως αυτό εδώ το αδιανόητα νόστιμο κέικ καρότου που με περίμενε δίπλα σε ένα φλιτζάνι αχνιστό αρωματικό καφέ!
Καθώς ετοιμάζεται το Frame Story για την υπέροχη απόδραση στη Ζαγορά, όπου είδαμε από κοντά μαζί με την ομάδα της Lidl την μέθοδο της “Ολοκληρωμένης Παραγωγής” μήλων που ακολουθεί ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Ζαγορίν, σημειώστε συνταγή για την πιο-νόστιμη-δεν-γίνεται μηλόπιτα που μας τράταραν οι γυναίκες του Συνεταιρισμού. Ακόμα τη σκέφτομαι.